Pozovite nas na telefone: 
066/5000-808, 064/044-1802   
Posetite nas: ul. Vojvode Šupljikca br.6, 11001 Beograd 

Čitajte knjigu – Pad čovečanstva i Duhovni povratak Gospoda

Kultura i nasilje u Rano doba

Čitajte knjigu - Pad čovečanstva i Duhovni povratak GospodaŽivo biće koje se danas s ponosom predstavlja kao Homo sapiens, tumara možda već 200.000 godina po ovoj planeti, a najduže u čoporima lovaca, ribara i sakupljača. Tek pre otprilike 12.000 godina od nomada su postepeno nastali zemljoradnici sa stalnim boravištem. Razvile su se seoske zajednice i gradovi – najstarija od svih jeste Jerihon u dolini Jordana iz godine 6800. pre Hrista. Pre okruglo 5.000 godina nastale su ranoistorijske visoke kulture: jedna od prvih u plavnim oblastima izmedju Eufrata i Tigra u današnjem Iraku; nešto kasnije, u dolini Nila, nastala je druga visoka kultura rane istorije čovečanstva. A treća oko 2500. godine u dolini reke Ind; oko 1500. godine jedna četvrta u Kini.

Za istoriju Zapada pre svega je Mesopotamija, zemlja izmedu Eufrata i Tigra, postala od simboličnog značaja. Tamo je nadena prva poruka o velikom potopu (u epu o Gilgamešu), tamo se, po biblijskom predanju, nalazio Edenski vrt, tamo se nalazi i grad Ur, u kojem je roden Avram ; i odatle je on navodno krenuo da bi sa svojom pratnjom išao u obećanu zemlju . Sumerci, u Mesopotamiji, bili su pronalazači točka, grnčarskog točka, kola sa točkovima, pisma, i najstarijeg sistema računanja (sa 60 kao jedinicom) ; i u Mesopotamiji su nastala prva velika carstva čiji su vladari sebe smatrali zastupnicima Boga.

Negde oko 1700. godine pre Hrista, u Medurečju, je nastalo carstvo čije ime svi držimo u pamćenju: Vavilon – sa svojom gradnjom hrama o kojoj saznajemo iz biblije i sa dolazećom jezičkom zbrkom, jedan novi simbol ljudske oholosti. Najčuveniji vladar Vavilona bio je Hamurabi, prvi vladar koji je naredio da se njegovo zakonodavstvo napiše i javno izloži u formi klinastog pisma na jednom bazaltnom stubu. Istorijske knjige slave kulturna dostignuća ovih ranih država i svetskih carstava i njihovo slikarstvo i graditeljsku veštinu u hramovima i palatama, njihove viseće vrtove i mauzoleje. Mnogo toga je bilo na visokom stepenu razvoja: muzički instrumenti, umetničko zanatstvo, moda. Naličje toga je bilo nasilje ratobornog plemstva koje je podjarmilo sopstveni narod i sebi pripojilo susede. Lično bogaćenje kroz posedovanje zemlje i stada stoke, težnja za moći i “pravedni rat” su još tada odredili život ovih naroda. Vladavina manjine nad većinom poprima oblik. Podela društva na gospodare i sluge je za hiljade godina postala osnovni model socijalnog reda, odnosno nereda.

Odgovarajuće tome to je onda išlo dalje. Jedna bitka naroda sledila je za drugom – Hetiti, Asirci i Persijanci su jedni druge nasilno smenjivali, sve do Grka i Rimljana koji su, povezani sa jevrejsko-hrišćanskom tradicijom, postali duhovni i politički očevi Zapada. Već u njegovoj kolevci, masovna ubijanja u ratu i genocidi bili su čvrst sastavni deo istorije čovečanstva; setimo se rata na Peloponezu izmedu Atine i Sparte u 5. veku pre Hrista, ili Punskih ratova izmedu Rima i Kartagine u 3. veku pre Hrista. Samo po sebi se razume da je uvek iznova dolazilo i do svetlih trenutaka, do vrhunaca filozofije i pesništva. Na ulazu u Proročište u Delfima stajalo je naredenje – „Spoznaj samoga sebe!“ Jedan čovek, Sokrat, filozofirao je javno na ulicama i trgovima Atine, a Platon je razvio svoje učenje o ideji koja ga je učinila ocem zapadne filozofije. Pored filozofije i pesničke umetnosti razvilo se, u začetku, i ono što čovek naziva državna umetnost, npr. medu muškarcima kao što je bio grk Perikle sredinom 4. veka pre Hrista, koji se u Atini starao o demokratiji i miru; ili rimski car Avgust, koji je nakon krvavih gradanskih ratova u Rimu, rimsko nasilje zamenio 40-godišnjim periodom mira – to je bilo doba u kojem je roden Isus iz Nazareta. Ali i to su bili samo kratki prekidi u dugom nizu zločina države i masakara, pljačkaških pohoda i užasnih ratnih strahota, koje su obeležile staro doba. Sofokle, veliki grčki pesnik, konstatovao je: mnogo likova ima neman, ali ništa nije monstruoznije nego čovek.

Opis i sadržaj knjige>>

Katalog